Mama

5 dingen die ik noooooit zou doen..

Ken je dat? Dat je een stel ouders bezig ziet met hun kind en je denkt: “maar zo ga ik het noooooit doen!”. Of dat je eenmaal weet dat je een kindje gaat krijgen, en precies in gedachten hebt wat je allemaal wel, of vooral niet gaat doen. Juist ja.

Ik kan je vertellen dat je dat -bijna- allemaal wel gaat doen. Sterker nog, ik heb mijn zus regelmatig uitgelachen toen ze struggles had met Sef. Tsja, hoe kon ik beter weten? Hier 5 dingen die ik nooit, maar dan ook nooit zou doen als ik moeder was…

1. Er komt niet van dat blije, gekleurde, plastic speelgoed in mijn huis.
Hmm. Deze uitspraak heb ik zelf gedaan. Eenmaal hartstikke zwanger, totaal overspoeld door hormonen en de monochrome periode zou er bij mij alleen maar hoogwaardig goedgekeurd houten speelgoed in huis komen. Het liefst met van die kek geverfde zwart/wit/grijs gekleurde vakjes erop. Of vooruit.. een beetje oudgroen dan om het nog een beetje gezellig te maken. Nou, toen Riv eenmaal wat wilde spelen bleek hij totaal geen oog te hebben voor de -door mij zo zorgvuldig uitgekozen- hippe en kleurloze speelgoedjes. Het moest juist zoveel mogelijk kleur bevatten en lekker van plastic zijn. Dat laatste is trouwens makkelijk schoonmaken joh!

Kleur O-VE-RAL waar je kijkt….

2. Mijn kind eet gewoon wat de pot schaft. Ik ga echt niet apart koken.
Hierom heb ik bijvoorbeeld mijn zus uitgelachen. Toen ik nog niet beter wist! Zo at Sef bijvoorbeeld geen pastasaus bij zijn pasta. Alleen droge macaroni met kaas at hij. Dat zou mij nooit gebeuren. Mijn kind moet gewoon die pastasaus erbij. Tot zover ‘living the dream’. Inmiddels heeft Riv een periode gehad waarin hij niks heeft gegeten en zit hij nu in de kieskeurige periode. Hij eet eigenlijk alleen maar droge pasta en aardappeltjes uit de airfryer. De rest hoeft hij niet. Nou heb ik wel voet bij stuk gehouden wat betreft het apart koken. Dat doe ik niet. Tenzij wij iets eten wat hij niet mag, of waarvan ik niet wil dat hij het eet. Denk aan rood vlees bijvoorbeeld. Verder kan hij eten wat wij eten. Doet hij dat niet? Jammer dan. Morgen is er weer een dag en staat er weer een heerlijk ontbijtje voor hem klaar.

3. Ik word echt niet zo’n moeder die alleen nog maar foto’s van haar kinderen online zet hoor!
Ik ben niet iemand die zich gauw ergert aan wat een ander online zet. Ik denk al gauw: “Dan scroll je lekker door als je het niet interessant vindt.” Toch vond ik er af en toe wel wat van als iemand -meestal een mama-, alleen nog maar foto’s van haar baby kon plaatsen. Dit zou ik anders doen. Ik zou echt wel foto’s van mijn baby plaatsen, maar niet zoveel als die andere moeders. Ook hier kwam ik gauw van terug. Mennnnn ik ontplofte zowat van trots toen mijn kinderen er eenmaal waren. Ik wilde niets liever dan dat delen met de rest van de wereld. En dus werd ik zo’n irritante instagram-mom. Een veel gebruikte hashtag was -en is- dan ook #sorrynotsorry. Het meest hilarische vind ik nog wel dat mijn schoonzusje -die pas bevallen is- hetzelfde op instagram zette. We can’t help it!

4. Snotjes peuteren en vlekken wegvegen MET JE EIGEN SPUUG
Tsja… guilty pleasure alert! Nu in de zomer valt het allemaal wel mee, maar met die herfst en winter in aantocht gaat het er toch weer van komen. Snotneuzen, kriebelkeeltjes en lodderige oogjes. Super sneu natuurlijk. Ik vind het zelf al bloed irritant als mijn hele hoofd vol zit met snot en slijm, laat staan als je niet eens zelf een doekje kunt pakken en de boel even goed leeg kunt snuiten. Of die aangekoekte snotjes uit je neus kunt peuteren. Nou, dat laatste doe ik maar al te graag als ik er een zie zitten. Zo vies vind ik het, van die harde stukken die aan zo’n neusje hangen. Die peuter ik er vakkundig uit. Een iets ergere in deze categorie is toch wel dat mijn moeder vroeger vaak haar duim even voorzag van wat speeksel om daarna even een vlek van mijn wang te schrobben. Toen ik een keer tegen haar zei dat ze dat vroeger altijd deed gruwelde ze er van en geloofde me bijna niet. Ik heb toen zowat gezworen dat zelf nooit te doen bij mijn eigen kinderen. Maar guess what.. als er geen billendoekjes of snoetenpoetsers voor handen zijn dan doe ik toch echt hetzelfde. Guilty..

5. Mijn kind voor een beeldscherm zetten.
Ik heb pedagogiek gestudeerd. Als mensen me vragen wat dat is noem ik het vaak maar opvoedkunde. Toen ik dus nog volop in de studie en in de boeken zat, vormde ik een mening over wat wel en niet goed is voor de ontwikkeling van kinderen. En een beeldscherm, was dus niet goed. Of in ieder geval, ik volgde de richtlijn van wat toentertijd Mijn Kind Online heette. En die richtlijn is voor kinderen tot 2 jaar eventueel een paar keer per week samen, maximaal 5 minuten per keer” en voor kinderen van 2-4 jaar “5 tot 10 minuten per keer, maximaal 30 minuten per dag”. Hahaha de grootste lacher in mijn opvoeding. Die iPad is namelijk een paar keer per dag een echte lifesaver -voor mij dan- en ik kan je vertellen dat de meeste afleveringen geschikt voor peuters langer dan 10 minuten duren.

En, ik ben toch vast niet de enige die dit soort dingen heeft geroepen vóórdat ik kinderen kreeg? Deed jij ook zulke uitspraken, deel ze in de reacties, vind ik leuk!

xoxo Marissa 2

8 Comments

  1. ?
    Euh… voor zover het al kan. Herkenbaar.

    Belofte aan mezelf: ik ga niet mn hele huis aanpassen aan een kind, benieuwd hoelang ik dat volhoud?

    1. Hahaha leuk! Ik ben heel benieuwd of het je lukt en zo ja HOE DAN! ?

  2. Ja in theorie leer je veel en bedenk je veel
    Maar in de praktijk werkt het vaak heel anders en dit gaat op voor heel veel dingen. Zo leer jij ook nog steeds van hele simpele dingen . Zelfs ik als oma nog. Precies zoals het spreekwoord is.

    1. Ja klopt! Je denkt het altijd zo goed uit te stippelen, maar als je het echt mee maakt gaat het toch anders.

  3. […] series of films voor je peuter. Busted! Want jij zei vast, -net als ik, ik schreef er namelijk hier over- dat jouw kind écht niet voor zo’n beeldscherm werd gepoot voor zijn 4e verjaardag. […]

  4. […] series of films voor je peuter. Busted! Want jij zei vast, -net als ik, ik schreef er namelijk hier over- dat jouw kind écht niet voor zo’n beeldscherm werd gepoot voor zijn 4e verjaardag. […]

  5. Hahaha ook ik zei van te voren, ik ga echt geen foto’s van mijn zoontje op social media zetten.
    Uhm echt wel!!!
    Ik vind het al verdomde moeilijk om me aan de afspraak (tussen mij en mijn man) dat hij niet herkenbaar in beeld mag te houden.
    En wat een gedoe is het om zijn naam niet te gebruiken.. Ik zeg nu dus ook niet te hard dat ik dat nooit ga doen 😉

    1. Hahaha ja heel herkenbaar dus!
      Dat niet herkenbaar in beeld is op zich wel een heel goede afspraak hoor. Ik had voorheen altijd een privé account, en nu let ik wel meer op wat ik plaats. Wel een belangrijk onderwerp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.