Gezin Kind Mama Persoonlijk

Het leed dat loslaten heet: de eerste keer oppas

Je kunt gerust zeggen dat ik nogal gestructureerd ben. Mijn administratie van het werk bewaar ik geordend. Ik maak lijstjes wanneer ik welke acties gedaan moet hebben. Ik leg het liefst ’s avonds de kleren en tasjes van de kinderen klaar en wil dat de spullen in huis opgeruimd worden op hun vaste plek. Mijn kinderen uit handen geven.. Dat vond ik dus nogal een dingetje. Hoe verliep dat, ons eerste avondje weg met een oppas thuis?

Ik schreef er hier [klik!] al even over.. Hoe wij de oppas regelen i.c.m. ons werk. Toen dacht ik ook, HOE fix is zo’n oppasmeisje? Inmiddels is dat gelukt. Hobbel 1 had ik genomen. Nu hobbel 2 nog; haar daadwerkelijk op laten passen.

Ik vertrouw mijn kinderen best wel aan anderen toe. Maar dat waren tot voor kort nog alleen bekenden. Opa’s en oma’s, tantes en vriendinnen. Meestal lagen de kids al op bed, als ze bleven logeren was dat bij familie en gaf ik een uitgebreide ‘gebruiksaanwijzing’ mee.

We moesten er echt aan geloven

Wij hebben best een grote familie. Maar mijn familie woont allemaal op 45 minuten rijden van ons vandaan. Zomaar oppassen voor een avondje gebeurd dus ook niet zo gauw. Toen mijn schoonouders ons uitnodigden voor een etentje met alle broers en zussen, zonder kids, dacht ik dus wel even na wie ik nu moest vragen. Familie ging hem dus niet worden, want die waren of allemaal mee, of woonden te ver weg. Vriendinnen hebben inmiddels ook allemaal zelf kinderen.. Ik moest er aan geloven. Ik moest een oppasmeisje gaan regelen. Een vriendin gaf me een paar nummers uit haar oppas-meisjes-database (goed galgje woord trouwens) en zo probeerde ik een oppasmeisje te regelen.

Wat weerhoudt me ervan?

Ik was zelf geloof ik 12 of 13 toen ik begon met oppassen. Een hele uitdaging, want het was een gezin met 4 meiden.. De 2 oudste en een tweeling van 2 of 3 jaar. Ik heb me daar zelf nooit een moment zorgen om gemaakt. De moeder van die kinderen volgens mij ook niet. Ze had -toen ze mij vroeg om op te passen- niet verwacht dat ik pas 12 was. Ze heeft het dus eerst even bij mijn moeder gevraagd of die er OK mee was. Ik werd altijd gebracht en gehaald en het ging super goed.

Met die ervaring op zak, waar maak je je dan druk om? Zou je kunnen zeggen.. Tsja.. toen was ik jong en had ik nog geen eigen kinderen. Dan is het toch wel anders. Nu moest ik mijn eigen kinderen toevertrouwen aan een tiener.

Wat voor meisje hebben wij gekozen?

Ik raadpleegde dus de oppas-meisjes-database. Een van die meiden reageerde enthousiast en had nog plek. Had nog plek!? Ja, die ander was al zo druk bezet dat ze er niet nog een oppas gezin bij kon hebben. Ergens wel goed ook, want je zit ook niet te wachten op een oppas die nooit kan. Maargoed, onze toekomstige oppas wilde graag een keer langs komen om kennis te maken.

Ik had haar rond een uur of half 7 uitgenodigd. Ik dacht dat het misschien wel handig zou zijn als ze de kids nog heel even zou kunnen zien spelen, om vervolgens even me te kijken bij het bedritueel. Riv moest heel even schakelen toen ze er eenmaal was. Ik had hem van te voren verteld dat zij zou komen en haar naam verteld. Hij vond het eigenlijk wel leuk, maar was ook lekker aan het spelen. Na een paar minuutjes kwam hij los en moest ze meespelen. Bij het naar bed gaan las ze een stukje van het verhaal voor en kreeg ze zowaar een high five. Dat zag er goed uit! We zagen het allebei zitten en spraken af dat ze zou komen oppassen die avond dat wij uit eten zouden gaan. Dat vond ik wel meteen een ding, want we moesten 18:00 uur weg, dus het naar bed brengen moest ze meteen zelf doen. Ik stelde voor dat we nog een avond ervoor zouden plannen en dat ze dan zou oppassen na bedtijd. Eigenlijk moest ik wel lachen om haar reactie. Ze zei namelijk: “ooh van mij hoeft dat niet hoor, komt wel goed!” 

Uuh.. oké. Dan doen we het zo.

Voor alles is een eerste keer

Het was zo ver. De oppas kwam voor het eerst. Rond 17:45 was ze er. Riv deed de deur open en begroette haar vrolijk bij haar naam. Ik had hem al verteld dat de oppas kwam en dat zij hen naar bed zou brengen. In eerste instantie zei hij dat hij dat niet wilde. Dat doet hij wel vaker en wij zouden toch weg gaan, dus het was nou eenmaal ook niet anders. Wel had Lies toegezegd evt. heen en weer te willen rijden als er toch troubles waren. Wij waren namelijk uit eten op een halfuurtje rijden en zouden dus niet zomaar thuis kunnen zijn. Heel lief! Lies d’r nummer gaf ik dus door. De oppas vroeg of we het fijn vonden als ze een berichtje zou sturen hoe het ging. Steef antwoordde resoluut met een nee.

Zelf vond ik dat wel fijn, dus we spraken af dat ze me een appje zou sturen als de kids lekker in bed lagen. En daar gingen we. Wij gingen heerlijk uit eten en rond 19:45 uur kreeg ik een appje dat ze lekker lagen te slapen. Waar had ik me nou zo druk om gemaakt?

Die nacht

We kwamen thuis en ik ging nog even bij de kinderen kijken. Dat doe ik vaak, en al helemaal als ik ze niet zelf naar bed heb gebracht. Riv werd wakker toen ik op zijn kamer kwam. Het eerste wat hij deed was vragen waar de oppas was. Zo aandoenlijk! Ik vertelde dat ze naar huis was en dat papa en mama er weer waren. Hij draaide zich lekker om en sliep verder. De volgende ochtend had hij het nog over de oppas. Hij stond zelfs bij het raam om te vragen waar ze nou was.

 

Ik ben echt mega blij met deze goede ervaring! Het heeft me echt gerust gesteld en ik ga met een gerust hart weg. Hoe vond jij het de eerste keer dat je oppas had geregeld? Wat ben jij gaan doen?

 


Uitgelichte afbeelding: 2081671 via Pixabay

 

1 Comment

  1. […] LEES OOK: HET LEED DAT LOSLATEN HEET. […]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.