Opvoeding Peuter

HOE OVERLEEF IK 2 PEUTERS?

Hoe overleef ik 2 peuters? Één peuter was af en toe al aanpoten, maar toen had ik een gewillige dreumes die ik af en toe vast kon binden in de kinderstoel of kinderwagen. Die gewillige dreumes is alleen ook veranderd in een een terrortoddler. Help! Nu heb ik er twee tegelijk in huis..

Vieve is inmiddels bijna 2. Dat betekent dat we volgende maand een 2 jarige en een 3 jarige thuis hebben, 2 peuters dus. Rivaliteit ten top. De schwalbes vliegen je om de oren en van samen spelen ontbreekt ieder spoor. Althans, wanneer het de peuters uit komt.

Riv en Vieve schelen 14 en een halve maand. Dat is in bepaalde perioden heel handig geweest. Zo merkte Riv niet zoveel verschil toen Vieve geboren werd, simpelweg omdat hij het nog niet heel duidelijk bevatte. Toen Vieve leerde kruipen, kon ze ook al Riv zijn speelgoed (af)pakken of kapot maken. Dat was even een lastige periode.

Riv en Vieve knuffelen

SAMEN SPELEN

Van samen spelen is even geen sprake. Althans, niet langer dan 5 minuten. Ik kan mijn kont nog niet keren, of de een zit aan het speelgoed van de ander. We hebben ze geleerd om STOP te zeggen als iemand iets doet wat ze niet leuk vinden. Dat heeft als gevolg dat Vieve nu de hele dag STOP loopt te gillen door het huis. Ach, het kan maar duidelijk zijn. Er komen ook nog meer dan geregeld momenten voor dat ze éventjes vergeten waren wat we ze geleerd hadden, en dan wordt er gewoon vakkundig op een hoofd getimmerd, of doen ze mee aan de Familie Kampioenschappen duwen. Net zo lang tot een van beiden valt en het janken geblazen is.

Riv vermaakt Vieve
Lachen als je grote broer gek doet!

Vieve doet inmiddels echt niet onder voor Riv. Het verschil tussen jongens en meisjes komt ook echt naar boven. Riv kan gemeen zijn, maar doet dat eigenlijk op een heel simpele manier. Hij pakt gauw de kleur beker die Vieve wilde, of giet gewoon haar ranja over in zijn beker als hij het zelf al op heeft. Dat doet hij ook allemaal terwijl ik het zie. Vieve daarentegen die kan echt al sneaky dingen doen. Afpakken wanneer ze denkt dat wij niet kijken, of even een duw geven net buiten ons gezichtsveld.

Uiteraard worden de emoties lekker aangedikt. Even goed hard janken als mama niet ziet wat er is gebeurd, want misschien krijgt de ander dan wel de schuld. Slim zijn ze, die peuters.

HANDENBINDERTJES

Peuters zijn handenbindertjes. Waar Riv net wat zelfstandiger kan spelen (en ook super goed alleen!) zoekt Vieve ons continu op. Als ik terug denk aan hoe Riv was toen hij bijna twee was zie ik eigenlijk wel hetzelfde. Het hoort dus gewoon bij de leeftijd denk ik. Alleen hebben we nu een ouder kind er bij rond lopen die ook op zijn manier reageert op dat gedrag.

Ze kunnen ook super lief samen spelen hoor, voordat je denkt dat het alleen maar haat en nijd is hier in huis. Als Riv door het huis paradeert met zijn dokterskoffertje, gaat Vieve gewillig liggen om zich even door dokter Riv te laten onderzoeken.

Als Vieve naar bed gaat roept ze: bjoer koes! bjoer neusieneusie! en dan komt Riv (meestal) braaf aangewandeld om te doen wat zijn zusje hem opdraagt.

KOM NIET AAN MIJN ZUSJE

ETEN IS EEN GROOT FEEST

Qua eten houd ik maar nergens meer rekening mee. De ene dag eten ze als twee bootwerkers, de andere dag moeten ze er niks van hebben en blijven er ineens korstjes staan. 2 peuters in huis betekent dus ook 2x zoveel eten weg gooien omdat meneer en mevrouw het niet lekker vinden, niet meer hoeven of hun zinnen op wat anders hebben gezet. Wil de één alleen maar pasta met kaas, wil de ander liever broccoli met gebakken aardappeltjes. Het kan nooit voor iedereen goed zijn, behalve als we pannenkoeken eten.

Voor elk leeftijdsverschil valt wat te zeggen, voor- en nadelen. Twee peuters in huis is heftig, gezellig, nooit saai en soms vooral heel hard aanpoten. Dan ben ik blij dat ik de lunch heb overleefd, de kleinste peuter nog een middagslaapje doet en er ooit een iPad is uitgevonden zodat de oudste peuter even ongestoord tot zichzelf kan komen. En de moeder des huizes..? Die laadt dan weer even op met een bak koffie, om de rest van de dag door te komen.

Dan bedenk ik me maar dat alles een fase is en vanzelf weer over gaat vroeg of laat, en dat ik ook moet genieten. Bewust moet genieten van hun streken, hun geinige uitspraken en de momentjes die ze samen hebben terwijl ik ze bespied. Elke fase heeft zijn charme. Soms kijk ik enorm uit naar het moment dat Riv naar school gaat, maar aan de andere kant zijn dan ook deze momentjes voor een groot deel weg.

Dus, 2 peuters in huis, dat overleef ik wel. Met mijn mantra: het is een fase het is een fase het is een fase. Kinderen, je krijgt er zoveel voor terug.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.