Kind Mama Opvoeding Peuter

MAMA, MAG IK BIJ JOU?

Een klein warm lijfje naast me in bed. Warme armpjes en zacht gesnurk. Ik kon het weer eens niet weerstaan. “Mama, mag ik bij jou?” Stiekem vind ik het het allerfijnste in de wereld dat samen slapen.

Veilig slapen. Er wordt zoveel over geschreven. Zoveel meningen worden opgedrongen. Als ik soms ouders hoor zeggen dat hun kind bij hun in bed slaapt, of dat nou voor 1 nacht is of niet, dan volgt er vaak meteen een hele verdediging waarom dat zo is. Alsof je je als ouder moet verdedigen tegenover anderen, waarom jij bepaalde keuzes maakt.

Als Stephan slaapdienst heeft slaapt hij dus op zijn werk en ik slaap dan dus alleen met de kinderen thuis. Ik vind dat nooit zo heel erg, behalve als ze ziek zijn natuurlijk. Dan is het echt niet chill om in je eentje elke keer er uit te moeten. Maar goed, dat is nu niet het geval gelukkig. Riv en Vieve liggen beiden lekker in hun eigen bedje en ik in mijn eentje, als een zeester, in ons grote bed.

Het is 2:30 uur als ik super suf wakker word. Ik hoor Riv roepen en ga rechtop in bed zitten. Hoor ik dat goed? Ja, het is Riv die mij roept. Dat doet hij nooit. Ik ga naar zijn kamer en vraag wat er is. Nou, je raadt het nooit. “Mama, mag ik een kusje?” Eigenlijk moet ik lachen, maar ik ben hartstikke moe en als een zombie uit bed gestapt, en heel benieuwd wat ik zou aantreffen. Ik had er effe geen rekening mee gehouden dat Riv me dit zou vragen. “Maar natuurlijk mag jij een kus schat! Maar het is midden in de nacht, dus we gaan gauw weer verder slapen.” Ik stop hem weer in en kruip zelf ook mijn bed weer in. Wat een kind.

Ik schrik weer wakker, hoor ik Riv nou weer? Totaal gedesoriënteerd ben ik en ik heb geen idee hoe lang het geleden is dat ik de eerste keer bij hem was. Ik ga weer naar hem toe en dan vraagt hij: “Mama, mag ik bij jou?” Op zulke momenten smelt ik echt.

Heel eerlijk gezegd heb ik ook gewoon geen zin om nu nog vaker uit bed te moeten. Ik ben moe en wil slapen. Mijn kleine vriendje komt dus bij mij in bed. Hij gaat op mijn plek liggen, grapjas. Dan schuift hij door naar Stephan zijn plek en valt heerlijk in slaap.

EEN STUKJE OPVOEDING

De avond er na, nadat ik Riv naar bed heb gebracht, ligt hij te huilen in bed. Als ik bij hem kom vertelt hij dat hij bang is voor het onweer en vraagt of hij mee mag naar beneden. Normaal doe ik dat niet zo gauw, maar hij is best over de zeik, dus ik neem hem even lekker mee. Ik laat hem zien dat het helemaal niet regent en onweert en dat hij dus niet bang hoeft te zijn.

Ik maak warme melk voor hem en dan ziet hij ineens onze buurman in de tuin. Hij is aan het klussen en ik denk dat Riv de herrie die daar mee gepaard ging, aan zag voor onweer. We kijken even bij de buurman en dan breng ik hem weer naar bed. Hij slaapt de hele nacht lekker in zijn eigen bed.

DILEMMA

De tweede keer dat ik Riv mee nam naar beneden zei Steef tegen mij dat ik dat niet had moeten doen, omdat hij me aan het uittesten was. Ergens vond ik dat een terechte opmerking. Ik denk namelijk wel dat kinderen van alles proberen om bij papa en mama te zijn. In dit geval vond ik het belangrijker om Riv nabijheid te geven, omdat hij zo overstuur was. Nadat ik alles had uitgelegd ging hij gelukkig dus ook weer lekker –in zijn eigen bed– slapen. Soms kan het echt wel een dilemma zijn of we Riv wel of niet bij ons in bed nemen. Als hij ziek is helpt het heel goed en slaapt hij daarna als een blok verder, maar bij Vieve bijvoorbeeld werkt het nooit. Die maakt er een feestje van, en dan geen slaapfeestje.

Op avonds dat ik alleen thuis ben en het geëmmer is met naar bed gaan voel ik me soms wel eens radeloos. Ik denk dat dat meer ligt aan het feit dat je de zorg niet kunt delen met iemand op dat moment, dan aan hoe vervelend ik het het vind. Puntje bij paaltje doet iedere opvoeder het natuurlijk ook op zijn/haar eigen manier. Zo neem ik de kinderen veel sneller bij me dan Steef. Andersom zegt hij wel eens: “Maris, nog 5 minuutjes afwachten.” en is het ook vaak het geval dat ze binnen die 5 minuten alweer in slaap vallen.

Wat je keuze ook is, ik denk dat iedere ouder die met de beste intenties maakt. Belangrijk voor ons is dat het belang van Riv (in dit geval) dan voorop staat. En stiekem vind ik het reuze gezellig als hij bij ons slaapt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.