MOMories

MOMories 26 ☆ ALLEEN TERUG NAAR NEDERLAND?

Het is tijd voor MOMories part II over onze vakantie in Egypte. Maak je op voor nog meer vakantiespam. Ik ging snorkelen en spotte dolfijnen én het was super spannend of de vlucht terug goed geregeld was, of dat ik alleen met Riv terug moest naar Nederland.

MAANDAG 29 APRIL

In de vorige MOMories over onze vakantie vertelde ik al wat over onze hotelkamers. Het zijn eigenlijk huisjes, met een eigen terras. Zo zien ze er dus uit. Super fijne plekjes.

Tussen de middag eten we lekker samen. Voor Vieve staat er spaghetti op het menu. Eigenlijk wilde ik penne, maar de kok begreep me verkeerd. Kleine uitdaging met eten, maar het kind vindt het lekker, dus dan zit het wel goed.

Opa en oma zijn 40 jaar getrouwd! Bijna dan.. Maar dat is wel de reden dat we met zijn allen hier op vakantie zijn. We hebben een tafel gereserveerd en het personeel heeft die hartstikke leuk gedekt. Super gezellig zo met zijn allen aan tafel. Robert & Annelies en wij kunnen helaas niet tot het einde blijven, want de kinderen zijn echt toe aan hun bedjes. Er wordt door het personeel nog gezongen en gedanst en een taart gebracht. Hoe attent is dat!

DINSDAG 30 APRIL

Yes! Er staat een uitje op de planning. We willen met een paar gaan snorkelen en Steef blijft met de kinderen op het resort. Die zijn echt nog te klein voor deze boottrip. Dat betekent dat ik dus een dagje er op uit kan gaan. Ik pak mijn tas op tijd in want we moeten om 8:15 uur klaar staan.

Onderweg naar de haven zien we alleen maar dit. Ik vind het best triest eigenlijk. Ons resort is prachtig, het gras is werkelijk waar perfect onderhouden en overal zijn mooie perkjes met bloemen en palmbomen. Buiten de muren van het resort is het meteen dode, stoffige ellende. Langs de weg ligt overal afval, met name plastic wat al dan niet in de fik gestoken wordt.

De kinderen vermaken zich prrrrrima op het resort. Opa en oma zijn daar ook gebleven, samen met ome Robert en Deza.

Schoonzussen on tour! Er staat een lekker windje, dat maakt het heerlijk op de boot. Terwijl we naar de plek van bestemming varen lees ik lekker een boek voor op de boeg. Na een kwartiertje stoppen we en zwemt er een vijftal dolfijnen rond onze boot. Ik heb niet echt een beste foto, ik wilde op dat moment gewoon kijken naar deze mooie dieren. Toen ze weg zwommen kon ik nog gauw (als je heel goed kijkt) een kiekje maken.

De dames van het stel. Mijn 3 schoonzussen en 2 nichtjes.

We stoppen twee keer om te snorkelen, maar we gaan niet snorkelen op een plek waar de dolfijnen zijn, maar er bestaat wel de mogelijkheid dat ze bij ons komen. We zien veel mooie vissen, maar van de dolfijnen is geen enkel spoor meer.

Ik duik samen met de instructeur naar beneden, maar daarbij komt er zover druk op mijn oor dat ik mega duizelig wordt, ondanks dat ik mijn oren wel heb geklaard. Als ik boven kom ben ik blij dat ik de boot weet te bereiken. Ik kom even bij, maar de druk op mijn oor blijft (op het moment van schrijven is het nog niet over…). Ik kan daarna gelukkig nog wel snorkelen en van de vakantie genieten, maar irritant is het wel.

El Gouna

Na het snorkelen en de boottocht stappen we in een ander bootje en maken we een tochtje door El Gouna, een luxe stadje aan de Rode Zee. Het was een mooie dag!

WOENSDAG 1 MEI

Onze laatste volle dag in Egypte. We genieten nog heerlijk van het weer, het zwembad en van elkaar. Het kwik stijgt vandaag tot ruim 38 graden. Riv vindt de vakantie super leuk, anders dan zijn gezicht op deze foto doet vermoeden. De lucht is erg scherp. Maar elke dag vragen we hem wat hij het leukst vond en dan roept hij: uuhmm de glijbaan!

Dat kleine waterratje van ons vindt het water zo heerlijk! Hij heeft het helemaal ontdekt. De hele vakantie wilde hij ontelbaar vaak van de glijbaan en dan het liefst met zijn nichtje Elin. Op het eind van de vakantie sprong hij zelf in het water om een bommetje te maken. Hij vond het totaal niet erg dat hij onder water ging en kwam lachend weer boven, hij vond zichzelf zo stoer! En ik jou ook, klein ventje.

Ik lees lekker verder in mijn boek. Annelies had hem uit en ik ben er gister in begonnen. Het boek heet Façade van Esther Verhoef. Mega spannend en ik heb hem in 2 dagen uit!

Even knuffelen met kleine Deza!

We schieten nog wat familie kiekjes. Opa en oma met alle kleinkids. Zo dankbaar voor deze vakantie en deze opa en oma die zo dol zijn op hun kleinkinderen.

DONDERDAG 2 MEI

Het is onze laatste ochtend op het resort. Om 13:00 uur moeten we onze kamers uit en om 14:30 uur worden we opgehaald om naar het vliegveld te gaan. Het is spannend of Riv mee kan in het vliegtuig.

Eerst nog even genieten van het zwemmen en een ijsje. Dat was lekker, dat we dat onbeperkt konden halen deze week!

Deze twee hebben zoveel lol gehad deze week! Samen van de glijbaan, elke dag naast elkaar bij het eten. Ze lopen nog hand in hand naar de ijstent voor een aller aller laatste ijsje. Schatjes.

Dan is het tijd om de bus in te gaan naar het vliegveld. Deze eigenwijze dame wil alles wat ik niet wil en vice versa. Ze accepteert het ongeveer 5 minuten zo op haar eigen stoel, daarna gaat ze herrie trappen in de bus en lig ik steeds met haar in de clinch. Zo’n leuke leeftijd. Zie je trouwens die bouwwerken op de achtergrond? Ze stampen overal nog meer resorts uit de grond.

SPANNING OP HET VLIEGVELD

Zoals ik al zei was het spannend of Riv mee kon in het vliegveld. Op de heenweg bij het inchecken bleek dat hij door het reisbureau als baby was geboekt en dus bij Steef of mij op schoot moest zitten. Dat is natuurlijk niet de bedoeling als je bijna 3 bent. In Düsseldorf is dat toen opgelost en kreeg Riv alsnog zijn eigen stoel. Tijdens onze vakantie heeft mijn schoonzus contact gehad met het reisbureau hierover en om te checken hoe dat voor de terugreis zat. Wat bleek? Ook de terugreis was Riv als baby geboekt.

Het reisbureau legde de fout bij ons neer. Wij zouden de geboortedatum verkeerd hebben doorgegeven. Dat hebben we natuurlijk nagekeken, en dat bleek niet het geval. Wij hebben alles juist doorgegeven. Op erg veel support van het reisbureau konden we niet rekenen, ze reageerden traag/niet. Hun enige oplossing was dat 1 volwassene met Riv dan wel eerder terug kon vliegen maar dan naar Keulen. Dat zou ons €230,- kosten. Uuh… how about no? We kregen maar geen oplossing en op 1 mei was het de Dag van de Arbeid en omdat het een Duits reisbureau was, waren ze gesloten. Niemand die ons hielp. Ik had inmiddels contact opgenomen met mijn ouders met de vraag of zij Riv en mij op konden halen van Keulen Airport mocht dit toch echt de allerlaatste mogelijkheid zijn. Dat kon gelukkig.

Op het laatste moment hadden we ook nog gesproken met de touroperator. Zij adviseerden ons geen andere vlucht te boeken en gewoon te proberen om in te checken op het vliegveld. Lukte het daar niet, konden we contact opnemen met een direct nummer dat we kregen.

En zo stonden we daar aan die incheckbalie. Ik overhandigde de meneer alle paspoorten en Steef stond met Riv wat verderop. Wonder boven wonder kreeg ik de boardingpasses zonder problemen overhandigd. Riv was inderdaad weer als baby geboekt, zonder een eigen stoel. Alles beter dan op een andere vlucht te moeten.

Door naar de volgende controle. De meneer achter de balie bleef wel heeeeel lang kijken naar het paspoort, maar we wisten niet van wie dit paspoort was. Het bleek ‘gelukkig’ die van mij. Door naar de volgende controle. Dat verliep allemaal goed. Ik SMSte mijn vader dat we alleen nog hoefden te boarden en dat ik er niet vanuit ging dat hij ons nog op hoefde te halen.

We moesten nog een keer onze boardingpasses laten zien en stonden in de slurf te wachten tot we het vliegtuig in konden. Toen kwam er wéér een mannetje om onze paspoorten te controleren. Ik hield mijn hart vast. Hij keek wel erg lang in Riv zijn paspoort. Misschien heeft hij gezien dat Riv met zijn bijna 3 jaar als baby geboekt was, misschien ook niet, maar we stonden al in de slurf, ready for take off dus ik ben die man eeuwig dankbaar dat we door mochten lopen.

Ik werd nog even gek aan gekeken toen ik voor Riv ook een extra gordeltje vroeg en de stewardess vroeg of ik mijn boardingpass wilde laten zien. Toen ze zag dat er inderdaad infant op stond kreeg ik zonder problemen een extra gordeltje en niemand die vroeg hoe oud Riv dan eigenlijk was. Wat een opluchting!

Om 19:00 uur vlogen we dan weg, op naar Nederland! 5 uur lang met een peuter op schoot van ruim 15 kilo is niet heel ideaal, ik had regelmatig slapende voeten, maar ik had het er voor over. Zodra de verlichting gedoofd werd viel Riv lekker in slaap en heeft 2 uur geslapen bij mij op schoot.

Het was een heerlijke vakantie waarin we uitgerust hebben en genoten hebben van de zon, de kinderen en elkaar. Helaas met een nare bijsmaak wat betreft het reisbureau. Daar is het laatste woord ook nog niet over gezegd en daar dienen we een klacht over in. We zijn in ieder geval heel blij dat we met zijn allen, compleet en wel weer thuis zijn gekomen.

2 Comments

  1. Femke says:

    Leuk om weer te lezen! Thanks voor de boekentips. Ik vertrek morgen op vakantie en heb Façade net nog even opgehaald bij de bieb!

    1. Dankjewel Femke! Graag gedaan 😉 ben benieuwd wat je van het boek vindt. Fijne vakantie 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.